Görü

İnsan kendi penceresinden görür dünyayı, kendi evinde tadar dünyayı.Yalan söyleyen bi insan çevresini yalancı görür ,ben yalan söylüyorsam herkes yalan söyleyebilir diye düşünür.Enaniyet belkide bu yüzden bir yüktür.Yalan ise aldatıcıdır, ben aldatıyorsam herkes aldatabilir diye düşünür, insanlara güvenemez,itimad duygusuda zedelenir.Güvenemeyen itimad edemeyen insan hayata tutunamaz.

İnsan kendi penceresinden görür dünyayı ölçüsü kıyas ve mukayesedir.Benlik bilinciyle hareket eder.Nasıl düşünür benlik olmadan ben ben olmasam hiç olurum hiçlikte nasıl düşünülür.Kendi degerleri ile yargılar algılar biçim vermeye meyl eder.

Kibir ise köreltir insanı çünkü o artık en büyük en mükemmeldir.Yargı ve hüküm dagıtır artık kendine bakmaz ve yalnızlaşır.Halbuki onun kibri gölgede bırakarak kendini karanlıga mahkum ediyor.Işık olmadan görülemez.

Olması gereken ellemiyeceksin tutmayacaksın sahiplenmeyeceksin.İçine attıgın her şey şeffaf camdaki latif suyu bozacak zehirliyecek sahip olma kabiliyetine haiz iken kullanmaya muktedir degilsin.

Yorum bırakın